زیر این گنبد نیلی          زیر این چرخ کبود

 توی یک صحرای دور    یه برج پیر و کهنه بود

 یه روزی زیر هجوم وحشی بارون و باد

 از افق کبوتری تا برج کهنه پر گشود

 برج تنها سرپناه خستگی شد

 مهربونیش مرحم شکستگی شد

 اما این حادثه برج و کبوتر

 مثل یک فاجعه دلبستگی شد

 اول قصه مونو  تو میدونی  تو میدونستی

 من نمیتونم برم  تو میتونی  تو میتونستی.

 باد و بارون که تموم شد اون پرنده پر کشید

 التماس و اشتیاق رو ته چشم برج ندید

 عمر بارون عمر خوشبختی برج کهنه بود

 بعد از اون حتی تو خواب هم اون پرنده رو ندید

 ای پرنده من ای مسافر من

 من همون پوسیده تنها نشینم

 هجرت تو هر چه بود معراج تو بود

 اما من اسیر مرداب زمینم

 راز پرواز رو فقط  تو میدونی  تو میدونستی

 من نمیتونم برم  تو میتونی  تو میتونستی

 آخر قصه مونو   تو میدونی   تو میدونستی.